زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

معنای خاص





معنای خاص، معنای فاقد افراد متعدد واقعی یا فرضی می باشد.


۱ - تعریف



معنای خاص یا جزئی، مقابل معنای عام بوده و عبارت است از معنایی که شامل افراد متعدد (خارجی یا فرضی) نمی‌شود؛ یعنی نمی‌توان افراد متعددی برای آن فرض کرد. به طور کلی تمامی اسم‌های عَلَم و هر اسمی که با این یا آن مقید می‌شود، بر مفهوم جزئی دلالت می‌کند، مانند: مفهوم «سقراط»، «نجف» و «این کتاب».
در کتاب « کفایة الاصول » آمده است:
«ثم ان الملحوظ حال الوضع اما یکون معنی عاما فیوضع اللفظ له تارة و لافراده و مصادیقه اخری و اما ان یکون معنی خاصا لایکاد یصح الا وضع اللفظ له دون العام».
[۲] منطق صوری، خوانساری، محمد، ص۸۷.
[۴] المنطق، مظفر، محمد رضا، ص۵۷.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص۱۰.    
۲. ↑ منطق صوری، خوانساری، محمد، ص۸۷.
۳. ↑ فوائد الاصول، نائینی، محمد حسین، ج۱، ص۳۱.    
۴. ↑ المنطق، مظفر، محمد رضا، ص۵۷.


۳ - منبع



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۷۵۷، برگرفته از مقاله «معنای خاص».    

رده‌های این صفحه : معانی الفاظ




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.